روح آبی تنی از جنس خاک

هر شب

هنگامی که تمام شهر

به خواب فرو می رود

روحم از تن،من از من

برمی خیزد

لبه های ماه را می گیرد بالا می رود

و از قوس زیبایش

به اقیانوس لاجوردی آسمان می پرد

اینگونه زنده ام

با روحی از آب و تنی از جنس خاک