روح اثر

شیدایی

این چنین که تو بر سیاهی ها می تازی

دیگر چه باک از تاریکی جان دلم

با طره ای از گیسوان طلایی خورشید

برشبم می ریزی

رویای من وام دار شیدایی توست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *